Van de zotte

Deze column is verschenen op de site www.delametelkaar.nl

De laatste weken werd er een merkwaardig gevecht uitgevochten, waarvan de uitkomst even merkwaardig is. De Rabobank leek haar nieuwe advieskostenmodel, gebaseerd op no cure no pay, te vuur en te zwaard te gaan verdedigen tegen de bezwaren van de AFM. Begrijpelijk, want of het standpunt van de AFM houdbaar is, is nog maar de vraag. Maar Rabobank is ineens overstag. En in haar kielzog DELA, die ook vanwege een nieuw kostenmodel op de vingers is getikt. De beide partijen hebben nu met de AFM afspraken gemaakt waar je echter vraagtekens bij kunt zetten.

Het begon allemaal met het nieuwe advieskostenmodel van de Rabobank in reactie op het provisieverbod. Dat model gaat ervan uit dat de klant pas een rekening voor advies betaalt als er ook daadwerkelijk een product wordt gesloten. No cure, no pay dus. Inventief bedacht. Maar het was tegen het zere been van de AFM. Advies en product moeten immers gescheiden worden. Dat is bij no cure no pay niet het geval. Het model is niet in de geest van het provisieverbod. En dus niet in het belang van de consument. Aldus de AFM. Op grond van welke bepalingen in het Bgfo de AFM dit standpunt heeft ingenomen is echter onduidelijk gebleven.

Dit was blijkbaar ook voor de Rabobank onduidelijk. Ze leken het gevecht met de AFM aan te gaan. Eerlijk gezegd was ik wel benieuwd naar jurisprudentie hierover. Dan hadden we tenminste duidelijkheid gehad. Maar zover is het niet gekomen. De bank heeft haar verzet gestaakt. Maar niet nadat er goede afspraken over gemaakt zijn met de AFM. Het advieskostenmodel wordt aangepast. Nu blijkbaar wel met een goedkeurende stempel van de toezichthouder. En, als klap op de vuurpijl, krijgt Rabobank ruim de tijd om het aangepaste model in te voeren. Ze mogen hun no cure no pay systeem nog tot 1 juli 2013 blijven hanteren.

Laat ik beginnen met het eerste. Het nieuwe, door de AFM goedgekeurde, advieskostenmodel van de Rabobank. Uitgangspunt daarbij is een gratis oriëntatie. Vrijblijvend verkennen of het zinvol is om met elkaar een adviestraject in te gaan. Maar waar ligt de grens tussen verkennen en adviseren? Wanneer gaat het één over in het ander? Als de klant met voldoende zekerheid en vertrouwen een goed geïnformeerde keuze kan maken om de betaalde adviesfase te starten, zo meldt de Rabobank. Maar daar kun je alle kanten mee op. Waarschijnlijk is het op dat moment ook zo goed als duidelijk welke Rabo producten er gesloten gaan worden. En wat is dan nog het verschil tussen het vorige model en het nieuwe? Het gaat dan hooguit om een nuanceverschil. Of is er voor de bühne een draai aan gegeven en wordt het alleen verkocht als een ander model? Wordt hiermee de kool en de geit gespaard?

Dan de mogelijkheid om het oude advieskostenmodel, dat dus volgens de AFM niet voldoet aan de wet, voorlopig toch nog te blijven hanteren. Voor de Rabobank zelfs nog tot 1 juli a.s. Voor DELA geldt 1 mei. Dat is natuurlijk van de zotte. Er zijn twee smaken. Het model voldoet aan het Bgfo en dan mag het. Of het model voldoet niet aan het Bgfo en dan mag het niet. Een tussenweg is er niet. De rest van de markt krijgt ook geen respijt voor de toepassing van het Bgfo. Er zijn wel meer partijen nog niet klaar met hun nieuwe adviesmodel, maar die krijgen ook geen uitstel. 1 januari is 1 januari. Alle partijen in de financiële dienstverlening zouden daarin gelijkgesteld moeten worden. Maar blijkbaar zijn sommige partijen meer gelijk dan anderen.

Delen op:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *